Krajobraz

Oregon

W Oregonie byłem na na wyjeździe służbowym, więc nie było za wiele czasu na fotografowanie, zdążyłem zrobić zdjęcia jedynie w kilku miejscach.

Wybrzeże Oregonu

Indian Beach, Ecola state park (45°55’48″N 123°58’43″W).

Widok na klif na północ od plaży Indian, widoczna również latarnia Tillamook na skale (45°56’14″N 124°01’06″W).

Widok na plażę w Manzanita (45°44’38″N 123°57’33″W).

Klify na północ od Manzanity, przy autostradzie 101.

Multnomah Falls

40 kilometrów na wschód od Oregonu znajduje się wodospad Multnomah (45°34’34″N 122°06’57″W). Widok z tarasu widokowego na samym dole na wodospad i most na trasie na szczyt wodospadu.

Widok z mostu na taras widokowy.

Widok z trasy prowadzącej na szczyt wodospadu na park Benson oraz parkingi przy wodospadzie.

Widok z tarasu na szczycie wodospadu.

Trasa wiodła też dalej, można było zobaczyć mniejsze wodospady, ale nie wieliśmy za wiele czasu, więc dotarliśmy tylko do wodospadu Wiesendanger (45°34’29″N 122°06’30″W).

Oraz wodospadu Dutchman (45°34’32″N 122°06’33″W).

Góra Hood

Góra Hood (45°22’24″N 121°41’45″W) ma wysokość 3425 m. n. p. m., my dojechaliśmy samochodem do schroniska Timberline Lodge (45°19’52″N 121°42’40″W), którego wnętrze i okolica posłużyły za plan do filmu “Lśnienie”.

Przyjechaliśmy niestety trochę za późno i wyciągi narciarskie nie działały, zamiast tego poszliśmy drogą w kierunku szczytu wchodząc z wysokości 1800 m do 2120 m. Nie mieliśmy zamiaru wchodzić na szczyt, ale jedynie wejść nieco wyżej dla widoków :) .

Krajobraz

Warzane

Warzane (ورزنه, Varzaneh) to zarówno małe miasteczko, 12 tysięcy mieszkańców (32°25’10″N 52°38’54″E) jak wyschnięte jezioro solne (32°08’N 52°53’E). Jeszcze kilkanaście lat temu to było całkiem spore jezioro, choć dość płytkie. Obecnie jezioro prawie całkowicie wyschło, gdzieniegdzie jedynie znajdują się malutkie jeziorka bardzo słonej wody. Pojechałem tam akurat w pierwszy deszczowy dzień roku (Irański rok rozpoczyna się w równonoc wiosenną, więc minęło dopiero sześć miesięcy).

Na zdjęciach widoczny również Irański kierowca.

W miejscach, gdzie było mniej soli, było solne błoto, które wyschło tworząc wielkie, mniej więcej sześciokątne, kształty.

Na zachód od jeziora solnego, znajduje się niewielka pustynia. Przejeżdżałem przez nią w drodze z Warzane na jezioro solne i z powrotem, zatrzymując się na zachód słońca na pustyni. Wydmy na tej pustyni są jednymi z najwyższych w Iranie.

Zdecydowałem się nocować na pustyni w małym domku, kiedy akurat w nocy padało a w okolicy była burza. Ma się to szczęście. W nocy było bardzo zimno, aż się nie chciało wychodzi o wschodzie słońca, żeby zrobić zdjęcia, ale w końcu się przemogłem.

W pobliżu znajdowała się Czarna Góra (کوه سیاه, Black Mountain, 32°18’14″N 52°54’40″E), która z bliska wcale nie była aż taka czarna. Zdjęcie całej góry jest zrobione z południowego zachodu, od strony solnego jeziora natomiast widok z góry jest w kierunku na południe, na solne jezioro.

Podczas pobytu w Warzane zobaczyłem w hotelu mapę świata, na której podróżni zaznaczali miejsca, z których pochodzą. Oto zbliżenie na Polskę. Irańscy kartografowie zaznaczyli na mapie Warszawę, Łódź, Gdańsk i Szczecin.